تبليغاتX
دیده در خون
دیده در خون
مرا چشمی ست خون افشان ز دست آن کمان ابرو × جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
آغاز چهارشنبه 14 آذر1386 21:32
 

به نام یگانه ، هستی دهنده و هستی گیرنده

 

هین  خیره  خیره  می نگر ، اندر  رخ  صفراییم            هر کس که او مکی بود ، داند  که من بطحاییم

زان لاله روی  دلستان ، روید  ز رویم  زعفران            هرلحظه زان شادی فزا ، بیش است کارافزاییم

مانند  برف  آمد  دلم ، هر  لحظه  می کاهد   دلم            آن جا همی خواهد دلم ، زیرا که  من آن جاییم

هر جا حیاتی  بیشتر ، مردم  در  او  بی خویشتر           خواهی بیا در من نگر ، کز شید  جان  شیداییم

آن  برف  گوید  دم به دم ، بگذارم و سیلی شوم            غلطان  سوی دریا روم ، من  بحری و دریاییم

تنها   شدم  راکد  شدم ، بفسردم  و  جامد   شدم            تا  زیر دندان  بلا ، چون  برف و یخ می خاییم

چون  آب  باش و بی گره ، از زخم دندانها بجه            من  تا  گره دارم  یقین ، می کوبی و می ساییم

برف  آب را  بگذار  هین ،  فقاعهای خاص بین            می جوشد و بر می جهد ، که  تیزم و غوغاییم

هر لحظه  بخروشانترم ، برجسته  و  جوشانترم            چون عقل بی پرمی پرم ، زیرا چو جان بالاییم

بسیار  گفتم  ای  پدر ، دانم   که   دانی این  قدر             که  چو ن نیم  بی پا و سر ، در  پنجه آن ناییم

گر  تو ملولستی  ز من ، بنگر در آن  شاه زمن             تا  گرم  و  شیرینت   کند ، آن   دلبر   حلواییم

ای  بی نوایان  را  نوا ،  جان   ملولان  را  دوا             پران  کننده  جان  که  من ، از قافم  و عنقاییم

من بس کنم بس ازحنین اوبس نخواهدکردازاین            من طوطیم عشقش شکرهست از شکر گویاییم

 

 


ادامه مطلب>>>
نوشته شده توسط هیربد | موضوع: | لينک ثابت |

آدمها سه شنبه 8 اسفند1385 4:3

  

     چقدر فاصله اينجاست بين آدمها

             چقدر عاطفه تنهاست بين آدمها

                 كسي به حال شقايق دلش نمي سوزد

        و او هنوز شكوفاست بين آدمها

                           كسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد

     تب غرور چه بالاست بين آدمها

                        و از صداي شكستن كسي نمي شكند

         چقدر سردي و غوغاست بين آدمها

                              ميان كوچه دلها، فقط زمستان است

      هجوم ممتد سرماست بين آدمها

           ز مهرباني دلها دگر سراغي نيست

  چقدر قحطي روياست بين آدمها

                          كسي به نيست دلها دعا نمي خواند

           غروب زمزمه پيداست بين آدمها

          و حال آينه را هيچ كس نمي پرسد

                       هميشه غرق مداراست بين آدمها

                غريب گشتن احساس ،درد سنگيني ست

             و زندگي چه غم افزاست بين آدمها

                     مگر كه كلبه دلها چقدر جا دارد

                                     چقدر راز و معماست بين آدمها

            چه ماجراي عجيبي ست اين تپيدن دل

                 و اهل عشق چه رسواست بين آدمها

    چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم

                    طلوع عشق چه زيباست بين آدمها

   ميان اين همه گلهاي ساكن اينجا

                             چقدر پونه شكيباست بين آدمها

          تمام پنجره ها بيقرار بارانند

                چقدر خشكي و صحراست بين آدمها

                 و كاش صبح ببينم كه باز مثل قديم

       نياز و مهر و تمناست بين آدمها

                         بهار كردن دلها چه كار دشواريست

      و عمر شوق چه كوتاست بين آدمها

 ميان تك تك لبخند ها غمي سرخ است

                  و غم به وسعت يلداست بين آدمها

           به خاطر تو سرودم چرا كه تنها تو

             دلت به وسعت درياست بين آدمها

 

نوشته شده توسط هیربد | موضوع: | لينک ثابت |

چشم سياه دوشنبه 9 بهمن1385 0:23

هیربد

 

            باز در چهره‌ي خاموش خيال

           خنده زد چشم گناه آموزت

            باز من ماندم و در غربت دل

                   حسرت بوسه‌ي مستي سوزت

 

   باز من ماندم و يك مشت هوس

            باز من ماندم و يك مشت اميد

           ياد آن پرتو سوزنده‌ي عشق

                   كه زچشمت به دل من تابيد

 

   باز در خلوت من دست خيال

 صورت شاد ترا نقش نمود

            برلبانت هوس مستي ريخت

              در نگاهت عطش طوفان بود

 

               ياد آنشب كه ترا ديدم و گفت

          دل من با دلت افسانه‌ي عشق

               چشم من ديد در آن چشم سياه

         نگهي تشنه و ديوانه‌ي عشق

 

         ياد آن بوسه كه هنگام وداع

                             برلبم شعله‌ي حسرت افروخت

                ياد آن خنده‌ي بيرنگ و خموش

         كه سراپاي وجودم را سوخت

 

               رفتي و در دل من ماند بجاي

                 عشقي آلوده به نوميدي و درد

                نگهي گمشده در پرده‌ي اشك

             حسرتي يخ زده در خنده‌ي سرد

 

       آه اگر باز بسويم آيي

        ديگر از كف ندهم آسانت

                 ترسم اين شعله‌ي سوزنده‌ي عشق

           آخر آتش فكند بر جانت

 

نوشته شده توسط هیربد | موضوع: | لينک ثابت |

حقيقت مرا ببين جمعه 6 بهمن1385 23:9

هیربد

  

  اگر كه دل سوخته‌اي

           با تو غريبه نيستم

كه با تو بغض عشق را

                غزل غزل گريستم

      مرا به خاطر بسپار

                     لحظه به لحظه ، خط به خط

         درستيه مرا ببين در اين زمانه‌ي غلط

حقيقت مرا ببين در اين زمانه‌ي غلط

                     خوب مرا نگاه كن تو اي تمام ديدنم

          خوبم اگر يا كه بدم ، دروغ نيستم منم

    مرا كه پشت پا زدم به راه و رسم روزگار

                       اگر كه عاشقي و يار مرا به خاطر بسپار

        اگر كه دل سوخته‌اي با تو غريبه نيستم

       كه با تو بغض عشق را غزل غزل گريستم

مرا به خاطر بسپار

                    لحظه به لحظه، خط به خط

              حقيقت مرا ببين در اين زمانه‌ي غلط

            در آستا‌نه‌ي سفر پشت نگاه بدرغه

   گريه نكن نگاه كن مرا به خاطر بسپار

                         سر همان كوچه‌ي سبز كه مي‌رسد به انتظار

 من ايستاده‌ام هنوز ، مرا به خاطر بسپار

                   اگر كه دل سوخته‌اي با تو غريبه نيستم

           كه با تو بغض عشق را غزل غزل گريستم

 مرا به خاطر بسپار

             لحظه به لحظه، خط به خط

   درستيه مرا ببين در اين زمانه‌ي غلط

                        حقيقت مرا ببين در اين زمانه‌ي غلط

 

نوشته شده توسط هیربد | موضوع: | لينک ثابت |

 
Copyright © 2006 - Site bus: هیربد & Designer: Breeze chute